Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/1797 K.2015/3521

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/11/2010 gün 274-300; 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir. Anılan Ceza Genel Kurul Kararları ışığında ve 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme istemi konusunda karar verme görevinin, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış bulunduğundan, Yargıtay’a ait olduğu, sanığın tebliğ tarihinde cezaevinde bulunduğu, öğrenme üzerine gerçekleşen temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın müştekiye ait kilitli aracın kapısını zorlayıp açarak hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, uygulama yapılırken TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı yasanın 142/1 maddesi denilmek suretiyle madde bendinin gösterilmemesi oluş ve kabul karşısında yerinde eklenmesi olanaklı görüldüğünden; hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin ve adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunması nedeniyle TCK'nın 58/6-7. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulandığı kararda belirtilmemişse de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infazda gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş; suçta kullanılan eşyanın 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi yerine 765 sayılı TCK'nın 36. maddesi ile müsaderesine karar verilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıktan tahsiline karar verilen toplam 19,20 TL yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,