Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/18019 K.2016/11469

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mühür bozma suçundan dolayı tayin edilen 3.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ... ve katılan ...Ş. vekilinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanun'un Geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilerek, işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek, sanıkların kurum zararını 04.07.2008 tarihinde giderdiği anlaşıldığından,

6352 sayılı Yasa'sının Geçici 2/2. maddesi gereğince sanıklar hakkında, CMK'nın 223/4-a maddesi gereğince, “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,