Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/181 K.2015/1141

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

A-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde;

Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 512/1, 102/4, 104/2.maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 165/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 102/4, 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6aylık sürenin suç tarihi olan 21.02.2005 tarihinden itibaren dolmuş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Katılan ...'in 08.07.2005 tarihli oturumda davasından vazgeçtiğini ifade etmiş olması karşında; suçun 5237 sayılı TCK'nın 142.maddesine 06.12.2006 tarihli ve 5560 sayılı Yasa ile eklenen 4.fıkrasının yürürlüğe girmesinden önce işlendiğinin anlaşılması nedeni ile sanık hakkında bu suçtan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 73. ve 151/1.maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... 'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeninden temyizi olmayan diğer sanık ...'nun da yararlandırılmasına, bozma nedeni yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddenin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan açılan davanın, 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 151/1 maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

C-Sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Sanık ...'ın suçu hakkında temyiz incelemesi yapılmayan diğer sanık ile birlikte işlediğinin anlaşılıp kabul edilmesi karşısında, sanığın birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu işlediği, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 119/1-c maddeleri ile uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup anılan 119/1-c maddesinin uzlaşma kapsamı dışında kalması nedeniyle tebliğnamede bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin uygulanmasında fıkradaki bendlerin karıştırılıp infazda tereddüt oluşturarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın payına düşen yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20.00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına” ve yargılama giderine ilişkin bölümler çıkartılarak 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüme “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet,