Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/18457 K.2016/11325

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın aşamalardaki savunmalarında mağdurun evine 01.01.2012 günü girip kömür, fotoğraf makinası yada kamera ile bir kısım gıda maddesi alarak ayrıldığını, 03.01.2012 tarihinde ise pişman olup makinayı eve girip geri bıraktığını; mağdurun ise, yengesi ...'nin haber yollaması üzerine evine iki kez girildiğini ve sanığın evinden fotoğraf makinasıyla çıktığını öğrendiğini, tanık ...'in ise sanığın eşine olan borcuna karşılık 03.01.2012 tarihinde saat 10.00 sularında fotoğraf makinası getirdiğini, çalıntı olduğunu düşünerek kabul etmediğini beyan ettikleri, mağdurun 10.01.2012 tarihli savcılık ifadesinde, evinden fotoğraf makinası ve kamera alındığını, kamerayı daha sonra kanepenin içinde bulduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında;

Tanık ... yargılama aşamasında dinlenerek, olaya ilişkin bilgisi sorulup, sanığın evden ikinci çıkışında üzerinde fotoğraf makinası yada kamera olup olmadığı sorulup, ikinci kez eve girmesinin hırsızlık amacıyla mı yoksa kamerayı bırakmak için mi olduğu konusundaki duraksama giderilip, ikinci girişinin, kamerayı bırakma amacıyla olduğunun tespiti halinde, mağdura 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca kısmi iadeye rızası olup olmadığı sorulup, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının ve sanığın eve ikinci girişinin hırsızlık kastıyla olduğunun tespiti halindeyse,

bu eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan dava açılması için ihbar yapılıp, davanın açılması halinde birleştirilip, sonucuna göre konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,