Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/18770 K.2015/10587

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Karasu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22/08/2008 gün ve 2008/83 Esas sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından dava açıldığı ve mahkemece yükümlülüğe uymama nedeniyle ele alınan 12/06/2008 gün ve 2008/77 E.-2008/448 K. sayılı karardaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının bu iki suça dair ayrı verilmiş kararlar olduğu,

5237 sayılı TCK'nın 203. maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunun “mührün koruduğu hukuki değere karşı ve mührün konuluş amacına aykırı hareket edilmesiyle” işlenen bir suç olup, aynı Kanun'un 142/1-f maddesinde düzenlenen elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan bağımsız olarak düzenlendiği,

05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f maddesinde yer alan elektrik enerjisi hırsızlığı suçu ile ilgili düzenleme yapıldığı ve mühür bozma suçu ile ilgili bir düzenlemeye gidilmediğinden her iki suçtan ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanığın eylemlerinin bir bütün olarak kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi,