Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/18930 K.2016/9478

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip,

anılan Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince; katılan kurumun talep ettiği miktar ile bilirkişinin hesapladığı kaçak kullanım bedeli arasında bariz fark bulunduğu, ancak bilirkişinin her iki tutanak için farklı değerler olduğu halde aynı miktar zarar belirttiği dikkate alınarak,

sayaçsız kaçak su kullanıldığı sürelerde hesaba katılarak her iki tutanak için yeniden bilirkişiye kaçak kullanım bedeli hesaplattırılıp, sanığa, “katılan kurumun bilirkişi tarafından tespit edilecek cezasız ve vergiler dahil zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği” hususunda bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden, yasal süre geçirilip karşılıksız yararlanma suçundan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,