Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/1952 K.2015/4248

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Önceden verdikleri karar doğrultusunda sanığın suça doğrudan katıldığının anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1 maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, aynı yasanın 39/2-c maddesinin uygulanması,

2-Yakalama tutanağında; vatandaşların haber vermesi üzerine polislerin müşteki ve sanıkların olduğu yere gittiğinin belirtildiği, ancak mahkeme aşamasında dinlenen tutanak mümzi polisler ... ve ...'in sanık, yanındaki ... ve evrakı ayrılan ...'yu hırsızlık eylemi sırasında gördükleri ve müştekinin çantasından para alındıktan hemen sonra müdahale edip yakaladıklarını beyan ettikleri, bu şekilde yakalama tutanağı ile beyanlar arasında çelişki meydana geldiğinin anlaşılması karşısında; sözkonusu çelişki giderilmeden ve müştekinin ayrıtılı beyanı alınarak eylemin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı tartışılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi ile uygulama yapılırken hesap hatası sonucu 1 yıl 3 ay hapis cezası yerine yazılı şekilde eksik ceza tayini,

4-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,