Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/20027 K.2016/12772

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Dosya arasında bulunan 04.11.2010 tarihli tutanakla ilgili inceleme içeren bilirkişi raporunda, bu tutanak yönünden tüketimin tamamının sayaçtan geçirilmediği, sayacın doğru kayıt yapmadığı, mahaldeki kurulu güç ile sayaç üzerindeki tüketimlerin orantılı olmadığı belirtilmiş olması dikkate alındığında, rapor içeriğinin neden mahkemece kabul edilmediği denetime olanak verecek şekilde karar gerekçesinde tartışılmadan, raporun aksi yönünde yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-02,07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkmdaki” Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip,

anılan Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince; sanığa, “katılan kurumun bilirkişi tarafından tespit edilecek cezalar hariç vergiler dahil zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği” hususunda bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,