KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/2083 E., 2015/2068 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlığa teşebbüs, işyeri dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suça sürüklenen çocuğun olay günü saat 01:45 sıralarında yanında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ... ile müştekinin işyerine, penceresini zorlayıp girecekleri sırada görevlilerin gelmesi üzerine eylemlerini tamamlayamadıklarının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken eylemin ulaştığı düzey, suça sürüklenen çocuğun suç yolunda katettiği mesafe ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözönüne alınarak indirim oranının belirlenmesi yerine, aynı yasanın 3. maddesinde düzenlenen uygun orantılılık ilkesi de gözardı edilerek en alt sınırdan indirim yapılması,
2-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin son oturumda, lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiği halde "sanığın cezasından başkaca artırım ve indirim yapılmasına yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulmak suretiyle yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
3-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan ve bu konuda herhangi bir gerekçe de gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
4-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan suça sürüklenen çocuğun diğer sanıkla sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulması gerektiğinin düşünülmemesi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/2083, K. 2015/2068, 11 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama