Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/21016 K.2015/3921

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen ayrı ayrı 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz taleplerin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların alınan beyanlarında, suçun işlendiği saat yönünden kesin kanaat oluşturacak şekilde bir anlatımlarının olmadığı, suçun gerçekleştirildiği evin katılan tarafından yazlık olarak kullandığı ve olay tarihinde evde kimsenin bulunmadığı, sanıkların kullandığı otomobille ilgili araç takip sistemi kayıtlarına göre, otomobilin katılanın evinin bunduğu cadde üzerine saat 04:03 de park edip saat 09:00 da ayrıldığının kesin olarak tespit edildiği,

UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da nazara alınarak suç tarihinde güneşin 06:29'da doğması nedeniyle TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca gece vaktinin 05:29'da bittiği gözetildiğinde; suçun işlendiği zaman diliminin kesin olarak bilinmemesi nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği, suç saati konusundaki şüpheli durum sanıklar lehine yorumlanıp, üzerlerine atılı suç gündüz vakti işlediklerinin kabulü gerektiği halde,

suçun gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar da karar yerinde gösterilip tartışılmadan sanıklar hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 325. maddesi uyarınca bozmadan hükmü temyiz etmeyen sanık ...'ın da yararlandırılmasına, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak her üç sanıkla ilgili;

hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkralarından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak, aynı yasanın 142/2-h ve 62. maddeleri gereğince sonuç cezaların 4 er yıl 2 şer ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,