Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/21426 K.2017/10718

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Yokluğunda verilen ve adresine 14.03.2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 24/03/2014 tarihinde temyiz eden sanık ...'ın temyiz taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuğun fikir ve eylem birliği içerisinde müştekinin evine hırsızlık amacıyla girdikleri göz önüne alındığında; hangisinin fiilen eve girdiğinin önemi olmaksızın müştereken sanık ve suça sürüklenen çocuğun bu suçtan da sorumlu olduğu gözetilmeksizin, TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca ceza artırımı yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 142/1-b ve 31/3 maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 4 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken sonuç cezanın 1 yıl 1 ay 10 gün yerine, 1 yıl 1 ay 20 gün hapis cezası denilerek fazla ceza tayin edilmesi,