Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/216 K.2015/39

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Anahtar uydurmak suretiyle hırsızlık eylemi nedeniyle uygulama maddesinin TCK'nın 142/2-d maddesi yerine 142/2-b maddesi şeklinde yazılması, yerinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde, 5237 sayılı TCK.'nın lehe olduğunun kabulü ile yapılan uygulamalarda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 7/3. maddesi dikkate alınarak, aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,