Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/21980 K.2017/10640

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

19/03/2014 tarihinde katılan vekiline tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310/1 maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 02/04/2014 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B-Sanık ...'ın ve sanık ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıkların çalmış oldukları kabloları keserek aldıkları, her ne kadar değer tespitine göre çalınan kablolar 26,00 TL. olsa da, çalınan kabloların kesilmesi nedeniyle tekrar kullanılamamasından dolayı bir hasar meydana geldiği ve işçilik bedeli de birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı görüşü ile, tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'ın, adli sicil kaydında yer alan Gaziosmanpaşa 5. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/45 Esas 2011/247 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 6.000,00 TL adli para cezası ve TCK'nın 191/1, 2, 4 ve 5. maddeleri gereğince, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davrandığı takdirde kamu davasının düşmesine, aksi halde de davaya devam olunarak davanın esası hakkında hüküm kurulmasına karar verildiği,

sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmaması nedeni ile davaya devam olunarak sanık hakkında 2011/45 Esas 2011/247 Karar ve 04/02/2013 tarihli ek karar ile 6.000,00 TL adli para cezasının infazına karar verildiği, ilgili ek kararın 04/02/2014 tarihinde kesinleştiği ve 30.06.2015 tarihinde infaz edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın işlediği hırzsızlık suçunun 21/11/2013 tarihinde işlendiği ek kararın ise bu tarihten sonra 04/02/2014 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2-Kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması

Ayrıca, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nın 58. maddesine ilişkin kısmın hükümden çıkarılması ve T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.