Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/2218 K.2015/3505

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 5271 sayılı CMK'nın 196/5.maddesinde, “başka yer cezaevinde bulunan sanığın, sorgusu yapılmış olmak koşuluyla hazır bulunmasına gerek görülmeyen oturumlara getirtilmemesine mahkemece karar verilebileceği” nin hükme bağlandığı; incelemeye konu olan dosyadaki yargılama sürecinde ise hükmün açıklandığı aşamaya kadar, başka suçtan dolayı yargı çevresi dışındaki bir cezaevinde hükümlü bulunan sanığın, duruşmadan vareste tutulmasını talep etmediği halde; duruşmalara getirtilmeden yokluğunda hüküm kurulması suretiyle, anılan Kanun maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,