KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/22191 E., 2015/5409 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/11/2010 gün 274-300; 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir.
Somut olayımıza gelince, sanık ... hakkında .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.11.2007 tarihli yokluğunda verilen gerekçeli kararın bildirdiği son adres olan ... Tuzla/İstanbul adresine çıkarıldığı, böyle bir adresin bulunmadığı belirtilerek tebliğin iade edildiği, 28.04.2008 tarihinde ...
Basınevleri/Ankara adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, 06.05.2008 tarihinde kararın kesinleştirildiği, sanığın 23.01.2009 tarihli dilekçesi ile hüküm tarihinde cezaevinde olduğunu, hükümden haberdar olmadığını, hükmü temyiz ettiğini belirttiği, ...
Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.02.2009 tarihli ek kararı ile talebin reddine karar verildiği, ek kararın sanığa 23.02.2009 tarihinde tebliği üzerine sanığın 27.02.2009 tarihli dilekçesi ile talebini yinelediği,... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26.03.2009 tarihli kararı ile talebin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
Anılan Ceza Genel Kurul Kararları ışığında ve 5271 sayılı CMK'nun 42. maddesi uyarınca eski hale getirme istemi konusunda karar verme görevinin, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay’a ait olduğu gözetilmeden ilgili mahkemelerce ret karar verilmiş ise de, bu kararların yok hükmünde olduğu kabul edilerek ve sanığın daha önce tebliğ yapılmayan adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre çıkarılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla eski hale getirme talebi yerinde görülerek yapılan incelemede,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/22191, K. 2015/5409, 7 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama