Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/22368 K.2015/3488

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.400 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ... ve müdafîinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında verilen temyiz talebinin reddine dair ek kararın incelenmesinde

28/03/2004 günlü hükmün 07/05/2014 tarihinde usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edildiği halde yasal süre içerisinde temyiz yasa yoluna başvurulmadığının anlaşılması karşısında, dosya içeriğine ve gerekçeye göre, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 17/12/2014 tarih ve 2009/97 E., 2014/528 K. sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik, sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas teşkil eden hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58/6-7. maddesinin ugulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek ışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafii ile sanık ... ve müdafîinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna gun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA,

IV- Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken en ağır cezayı içeren hükmün tekerrüre esas alınması gerektiği nazara alınmadan, keza tekerrüre esas olarak gösterilen Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1229 Esas, 2007/856 Karar sayılı ilamının iş bu davaya konu suçun işlenmesinden sonra 16/01/2012 tarihinde kesinleşmiş olması nedeniyle bu ilam yönüyle koşulları oluşmadığı gözetilmeden iki ayrı mahkeme hükmüne dayanılarak sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,