Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/22669 K.2015/5060

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin içeriğine göre hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiğinin gözetilmemesi; kabule göre de, suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen 28.06.2013 tarihli sosyal inceleme raporunda, suça sürüklenen çocuğun genel olarak suça meyilli bir çocuk olduğu ve suç teşkil eden davranışı yeniden sergileme açısından risk taşıdığı, bu durumda uyuşturucu kullanmasının da pekiştirici olduğu,

yaptığı davranışın suç olduğu algısına sahip olduğu, suçu tanımlayıp anlamlandırabildiği, ama uyuşturucu bağımlılığı sebebiyle suça yönelmesine engel olamadığı, bağımlılığı sebebiyle suç işlemeye zorunlu olduğu algısına sahip olduğu, küçük yaştan bu yana uyuşturucu kullanımına bağlı olarak sağlıklı düşünemediği,

suçu uyuşturucu elde etmede para kaynağı gördüğünün belirtildiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı araştırılıp yöntemince alınacak raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,