KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/22945 E., 2015/10431 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Birden fazla kişiyle konut dokunulmazlığını bozma suçunu işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı Yasa'nın 119/1-c. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143 maddesi ile belirlenen 2 yıl 1 ay hapis cezasından aynı Yasa'nın 35. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılırken 6 ay 7 gün yerine 6 ay 8 gün olarak hapis cezası tayini ve TCK’nın 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim ve 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu hapis cezasının 3 ay 13 gün yerine, 3 ay 14 gün olarak belirlenmesi ve TCK 50/1-a maddesi uyarınca bu ceza üzerinden paraya çevrilirken 2.060 TL yerine 2.080 TL adli para cezasına hükmolunması suretiyle sonuçta fazla cezaya hükmolunması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/22945, K. 2015/10431, 2 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama