Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/22946 K.2017/7039

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Hırsızlık suçunun konusunun çalınan aracın mülkiyetine yönelik olması nedeniyle eylemin ayrıca mala zarar verme suçunu oluşmayacağı gözetilmeyerek hırsızlık suçu yanında mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de, doğrudan verilen netice para cezasının miktarı itibarıyla karar kesin olduğundan ve bu hususta kanun yararına temyiz yoluna başvurulması mümkün olduğu değerlendirilerek bir işlem yapılmamıştır.

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.11.2013 tarih, 2012/13-1313 Esas ve 2013/521 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, aracın kontak tabir edilen kilit sisteminin bertaraf edilmesi suretiyle düz kontak yapılarak çalıştırılıp çalınması eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-e maddesinden hüküm kurulması sonuç ceza değişmediğinden, uygulama sırasında her bir sevk maddesi kendi içinde ayrı değerlendirmeye tabi tutulduğundan, ayrıca gece nedeniyle mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki TCK'nın 143. maddesiyle ilgili bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.