Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/2298 K.2015/3575

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Dosya içerisindeki fotoğraflar ve bilirkişi raporuna göre hırsızlığın yapıldığı harabe vaziyetteki fabrikanın bina vasfını yitirdiği, bu yerin adet veya tahsis gereği açıkta bırakılmış eşya statüsünde bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesine uyduğu gözetilmeden, yeterli olmayan gerekçeyle TCK'nın 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması,

2-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,