Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/23082 K.2017/10976

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın, mağdurdan konuşmak için istediği cep telefonunu vermeyerek kaçması şeklinde gerçekleşen olayda; mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanında sanığın kendisinden dışarı çıktığında yol üzerinde iken telefonunu istediğini söylediği, kovuşturma aşamasındaki beyanında ise alışveriş merkezi içerisinde karşılaştıklarını ve konuşmak için telefonunu istediğini söylemesi karşısında; mağdurun beyanları arasındaki çelişki giderilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Sanığın cep telefonunu satmak için telefoncu dükkanına gittiğinde çalışanın suça konu telefon içerisindeki resimlerden müştekiyi tanıması ve ona haber vermesi sonucunda telefonuna ulaşması şeklinde gerçekleşen olayda, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,