Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/23097 K.2017/12273

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın suça eğilimi denilerek alt hadden uzaklaşılarak temel ceza belirlenmesi karşısında, temel cezanın TCK 61. madde de tahdidi olarak sayılan nedenler gösterilmeden belirlenmesi,

2-Birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğine dair delil bulunmadığından 5237 sayılı TCK 119/1-c maddesi gereğince arttırım yapılması,

3-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Sanık hakkında, her ne kadar tekerrüre esas alınan ilamın adli sicil kaydına ve dosya içerisine alınan ilam örneğine bakıldığında 2 yıl 11 ay olan sonuç ceza olarak doğru uygulanmış olduğu anlaşılsa da tekerrüre esas alınan ilamın esas numarasının ve infaz tarihinin yanlış yazılması,