Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/23150 K.2017/4911

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 15.01.2010 tarihinde kesinleştiği, ihbara konu 3 yıllık deneme süresi içerisinde 05.02.2010 tarihinde işlediği İzmir 3.Çocuk Mahkemesi'nin 30.09.2010 tarih, 2010/104 Esas ve 2010/471 Karar sayılı ilamındaki 4.800,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetinin,

TCK'nın 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı.

UYAP üzerinden alınan adli sicil kaydı üzerinden yapılan incelemede; denetim süresi içerisinde işlediği İzmir 2.Çocuk Mahkemesi'nin 23.12.2013 tarih, 2013/1466 Esas ve 2013/1706 Karar, İzmir 4.Çocuk Mahkemesi'nin 17.04.2014 tarih, 2014/100 Esas ve 2014/349 Karar ile İzmir 3.Çocuk Mahkemesi'nin 26.05.2014 tarih, 2013/1146 Esas ve 2014/494 Karar sayılı ilamlarına konu TCK'nın 142/1-b maddeleri uyarınca hapis ve adli para cezası ile mahkumiyetlerine ilişkin kasıtlı suçlarının da bulunduğunun tespiti üzerine:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince, 18.02.2014 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak etkin pişmanlık hükmünü düzenleyen 168. maddesinin, yaş küçüklüğü sebebiyle indirim öngören 31. maddesinden önce uygulanması netice değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, 16.12.2013 tarihli son oturumda lehe olan hükümlerin uygulanması istemi taksitlendirmeyi de içerdiği halde, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,