KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/2343 E., 2015/5061 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Temmuz 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın soruşturma aşamasında uzlaşmak istemediğini belirtmiş olması karşısında tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca; suç konusunun önem ve değeri ile meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanığın aşamalardaki ifadelerinde suçlamayı kabul etmekle birlikte suçun işlendiği saati belirtmediği, katılan tarafın da bu yönde bir beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında; suçun işlendiği saatin sanıktan sorulup, suç tarihi itibariyle eylemin gündüz ya da gece zaman dilimlerinden hangisinde gerçekleştirildiği duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra sonucuna göre hırsızlık suçundan dolayı TCK'nın 143/1 maddesindeki artırım hükmü ile işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının denetime olanak sağlayacak şekilde belirtilmesi gerekirken, eylemin gece işlendiğine dair bilgiye nasıl ulaşıldığı karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan sanık aleyhine yazılı şekilde karar verilmesi,
3-Kasten işlemiş olduğu hırsızlık suçundan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/2343, K. 2015/5061, 6 Temmuz 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama