KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/23501 E., 2017/5248 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Suça sürüklenen çocuk işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Suça sürüklenen çocuk hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Dosyada mevcut 23.03.2014 tarihli tutanağa göre, eşgal bilgileri bildirilen bir şahsın araçları kontrol ettiği ihbarı üzerine polislerin suça sürüklenen çocuğu mağdurun büfesinin bahçe içerisinden büfe ön kısmında bir elinde fener ve tornavida bulunduğu halde, büfenin önünde yakaladığı, şahsın yapılan üst aramasında hırsızlık konusu malzemelerin ele geçirildiği anlaşılmakla, eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı halde, hakkında TCK'nın 35. maddesi ile uygulama yapılmaması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,
2-Sosyal inceleme raporu için harcaması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bilirkişiye ödenen 50,00 TL'nin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/23501, K. 2017/5248, 3 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama