Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/23529 K.2017/13215

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi, başka benzer suçları işlemesinin bu müştekiye karşı gerçekleşen eylemi işlediği anlamına gelmemesi ve atılı suçları işlediğine dair dosyada hiç bir delilin olmadığının anlaşılması karşısında; savunmasının aksini ispat edecek şekilde yüklenen suçlardan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

2-Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmemesi, müştekinin beyanında mutfak plastik pvc kapısının kesildiğini, kesilen kısımdan el sokularak ve kilitli kapı kırılarak kapının açıldığını söylemesi, 01.12.2013 tarihli tutanakta mutfak pvc kapısının üzerinde dikdörtgen şeklinde kesici bir aletle kesik vaziyette olduğunun belirtilmesi karşısında; mahkemenin sanığın mutfak kapısının pimapen malzemeden kaplama olan kısmını bıçak ile kesip, elini uzatarak kilidin arkasındaki takılı bulunan anahtarı çevrirek kilidi açtığı kanaatine nasıl ulaştığını gerekçelendirmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,