Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/23537 K.2015/8875

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 05.11.2013 tarihli temyiz isteminin süreden reddine ilişkin, 06.11.2013 gün, 2005/506 Esas, 2007/147 Karar sayılı ek kararın sanığa 12.11.2013 tarihinde tebliğ edildiği; sanığın 04.05.2015 tarihinde yeniden temyiz dilekçesi verdiği, Mahkeme'nin 05.05.2015 gün, 2005/506 Esas, 2007/147 Karar sayılı ek kararı ile 11.04.2007 tarihli hükmün süresinde temyiz edilmediği gerekçesiyle temyiz isteminin yeniden reddine karar verildiği,

bu kararın sanığa 07.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve 08.05.2015 tarihli dilekçe ile sanık tarafından yeni bir temyiz dilekçesi verildiği ve sanığın 04.05.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminin reddine ilişkin 06.11.2013 gün, 2005/506 Esas, 2007/147 Karar sayılı ek kararı temyiz ettiğinin kabulü gerektiği anlaşılmakla; mahkemenin 05.05.2015 gün, 2005/506 Esas, 2007/147 Karar sayılı ek kararı yok hükmünde sayılarak yapılan incelemede;