Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/23563 K.2017/13138

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.03.2012 tarih, 2011/432 Esas ve 2012/406 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 62 maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına karar verildiği, bu kararın sanık askerde olmasına rağmen doğrudan mernis adresine tebliğ edildiği, sanığın temyiz etmediği, ancak kesinleştirme işlemlerinin de yapılmadığı,

dosyanın diğer sanığı ...'ın da aynı maddeler uyarınca mahkum edildiği ve bu sanığın temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 17/02/2014 tarih, 2013/17318 Esas ve 2014/4021 Karar sayılı ilamı ile hükmün sanık ... yönünden "1-Sanık ...'ın hırsızlık suçuna katıldığına ilişkin diğer sanık ...'in suç atma niteliğindeki anlatımı dışında, sanığın hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi, 2-Kabule göre de.

Oluş ve dosya içeriğine göre sanıkların eylemi 22.30-08.30 arasında işlediklerinin anlaşılması karşısında, olay tarihinde ileri saat uygulamasının yapılması nedeniyle güneşin 06.36 da doğduğu, gecenin 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre 05.36'da sona erdiği, olayın meydana geldiği saatin tam olarak belirlenememesi nedeniyle şüphe sanık lehine yorumlanarak olayın gündüz meydana geldiği kabul edilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi" nedenleriyle bozulduğu, bozma hükmünün sanık ...'e sirayet ettirilmediği,

bozmadan sonra mahkemesince tensip zaptında "1-Her ne kadar mahkememizce verilen 29/03/2012 tarih, 2011/432 Esas ve 2012/406 Karar sayılı kararı, sanıklardan ... yönünden kesinleştirilmesi gerekmekte ise de; dosyanın incelemesi sonucunda, sanık ...'e karar tebligatının doğrudan mernis adresine yapıldığı ve tebliğ yapıldığı tarih itibarıyla sanığın askerde olması nedeniyle karardan haberinin olmadığı ve bu nedenle de kararı temyiz etme hakkını kullanamadığı anlaşıldığı,

ayrıca Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin ilamının 2. numaralı fıkrasında verilen bozma kararının mahkemenin kararında her iki sanık yönünden müşterek hüküm kurulması nedeniyle sanık ... yönünden sirayet edeceği anlaşıldığından, herhangi bir hak kaybına sebebiyet verilmemesi bakımından sanık ... yönünden kesinleştirme ve infaz işlemleri yapılmasına yer olmadığına ve sanık ... yönünden de işlem yapılmasına" dair karar verilerek sanığa tebligat çıkarıldığı ve yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiği,

sanığın temyizi üzerine dosyanın dairemize geldiği anlaşılmakla yapılan inceleme neticesinde;