KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/23763 E., 2018/1060 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
350 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Tebligat Kanunu'nda 6099 sayılı Yasa ile değişikliğe gidilmiş olup 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle Tebligat Kanunu'nun 10. maddesindeki ''Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir.
(Ek fıkra: 11.01.2011-6099 S.K/3.mad.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır'' hükmü ile Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesinde (Ek fıkra: 11.01.2011-6099 S.K /5. mad) “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı,
o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır.
İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır'' hükmü karşısında; öncelikle sanık ...'in talimat yoluyla savunmasında bildirdiği en son adrese Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak gerekçeli kararın tebliğe çıkartılması, tebliğ memurunca evrak Tebligat Kanunu'nun 20 ve 21/1. maddeleri uyarınca tebliğine çalışılması,
tebliğ imkansızlığı nedeniyle tebliğ evrakının bila tebliğ iade edilmesi halinde ise bu kez aynı adresin sanığın MERNİS adresi olması nazara alınarak Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2. maddeleri uyarınca tebliğe çıkartılması gerektiği gözetilmeden, sanık ...'in talimat yoluyla alınan 04.11.2011 tarihli savunmasında bildirdiği son adresi olan “...” adresine gerekçeli kararın tebliğe çıkarıldığı ancak bu adresin “Mernis Adresi” olarak belirtilip tebligat çıkarılması sebebiyle Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre usulüne uygun bir şekilde tebliğin yapılmadığının anlaşılması karşısında; sanığın hükmü temyiz etme yetkisi olduğu,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/23763, K. 2018/1060, 5 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama