Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/238 K.2015/81

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde; Hükmolunan cezaların türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE, 2- Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Suç zaman diliminin karar başlığına eklenmesi olanaklı görüldüğünden; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Yasanın, 142/1-b maddesine göre tayin edilen 2 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 143. maddesi uyarınca 1/10 oranında arttırım yapılırken, 2 yıl 2 ay 12 gün olarak verilmesi gereken hapis cezasının 2 yıl 4 ay olarak verilmesi,

aynı Yasanın 168. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılırken, 8 ay 24 gün olarak verilmesi gereken hapis cezasının 2 yıl 2 ay 12 gün verilmesi ve aynı Yasanın 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılırken, 5 ay 26 gün olarak verilmesi gereken hapis cezasının 1 yıl 5 ay 18 gün olarak belirlenmesi suretiyle hesap hatası yapılmış ise de;

hırsızlık suçu yönünden koşulları bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması ve netice cezanın doğru olması nedeniyle, sonuca etkili olmadığından ve 02.12.2009 tarih ve 2009/2040 esas sayılı iddianamesinde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasının istendiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceler benimsenmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 2/1. maddesinin 2. cümlesi uyarınca, “Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz.” Aynı Kanun'un 31. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada 12 yaşından küçük olan ya da 12 – 15 yaş grubunda olup da işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya davranışlarını yönlendirme yeteneği yeterince gelişmeyen kişilerin(çocukların) cezai sorumluluğu yoktur. Ancak, bu kişiler hakkında çocuklara özgü güvenlik tedbirleri uygulanır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca, “Bu Kanunda düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır.”Aynı Kanun'un 5. maddesinin başlığı ise; “koruyucu ve destekleyici tedbirler”dir.

Yukarıda özetlenen âmir hükümler gözetilmeyerek, cezaî sorumluluğu bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/3. maddesi uyarınca velisine teslim tedbirine hükmolunması,

2-6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince devlet hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,