KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/24141 E., 2015/7770 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 119/1-c maddelerindeki konut dokunulmazlığını bozma suçu için öngörülen cezanın türü ve süresine göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 21/08/2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirdiğinden hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesiyle yapılan indirim oranının aynı maddenin 2. fıkrasındaki sınırlama nedeniyle 1/2 oranından fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Suç tarihinde sabıkası olmayan sanık hakkında daha önce kasıtlı suçtan sabıkasının bulunması gerekçesiyle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilemesi,
3-Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1 maddesinin “c” fıkrasının kendi alt soyu açısından uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/24141, K. 2015/7770, 19 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama