Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/2429 K.2015/6823

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın, ifadesinin alındığı esnada beyan ettiği adrese 04.07.2009 tarihinde tebliğ edildiği, ancak temyiz dilekçesine ekli pasaport fotokopisinin incelenmesinden, sanığın bu tarihte yurt dışında olduğunun ve yapılan tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, mahkemece 15.04.2010 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararının kaldırılarak, sanığın 13.04.2010 tarihli temyiz talebini içerir dilekçesinin süresinde ve geçerli olduğuna karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında TCK'nın 165. maddesine mümas suç eşyasının satın alınması suçundan neticeten 6 ay hapis ve 2400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, mahkemece hem gerekçeli kararda hem de hüküm fıkrasında tartışılarak, koşullarının bulunmamaması ve sanığın suç işlemeyi alışkanlık haline getirmiş olması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair takdir hakkının kullanılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmekle bu yönde bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 19,15 TL davetiye giderinden sanığın sarfına neden olduğu 9,50 TL nin, 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,