Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/24306 K.2017/11957

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde güneşin saat 18.22'de battığı, TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 19.22'den sonraki zaman diliminin gece olarak kabul edilmesi gerektiği, katılanın beyanı ve kamera görüntülerinden sabit olduğu üzere eylemin, gündüz sayılan zaman dilimi olan 18.30 sıralarında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; bu husus gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Anayasa Mahkemesi'nin Karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de

3-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl hapis cezasının TCK'nın 143. maddesi gereği 1/3 oranında artırım sonucu 2 yıl 8 ay olması ve TCK'nın 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim ile 2 yıl 2 ay 20 gün olması gerekirken, sonuç cezanın 1 yıl 11 ay 10 gün olarak hesaplanmak suretiyle eksik ceza tayini,