Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/24720 K.2018/2565

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında katılan ...’e yönelik mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

A-Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarından kurulan hükümler ile sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ile ...’ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanıklar ... hakkında hırsızlık, sanıklar ... ile ... hakkında ise hırsızlık ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesi neticesinde;

Sanıklar ... ve ...’ın olay gecesi diğer sanık ... ve suça sürüklenen çocuklarla birlikte olduklarını kabul etmeleri, yakalandıktan sonra sanık ...’ın suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte katılanın çalınan aracının yerini söylemeleri, sanıkların birlikte bulundukları araçla birlikte polis aracına çarparak kaçmaya çalışırken yakalanmaları birlikte değerlendirildiğinde tebliğnamedeki sanıklar ... ve ...’ın beraat etmeleri gerektiğine ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık suçundan kurulan hükümde; sanıklar yakalandıktan sonra polis memurları ile yaptıkları mülakatta, sanıklardan ... ile evrakı yaş küçüklüğü nedeniyle tefrik edilen ...'in çalınan aracın bulunduğu yeri göstererek katılana teslimini sağladıklarının anlaşılması karşısında, katılandan kısmi iadeye muvafakati olup olmadığı sorulup sonucuna göre, TCK'nın 168/1-4 maddesinin tatbik olunup olunmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturmayla anılan kanun maddesinin uygulama dışı bırakılması,

2-Sanıklar ... ile ...’ın diğer sanığın hırsızlık eylemine gözcülük yapmak suretiyle iştirak ettikleri kabul edildiği halde, TCK'nın 37. maddesi yerine aynı kanunun 39. maddesi kapsamında sorumlu tutulmaları,

3-Sanık ...'ın hangi eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurlarını oluşturduğu CMK'nın 230/1-c maddesine gereğince yöntemine uygun şekilde karar yerinde tartışılıp açıklanmadan yetersiz gerekçeyle atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,

4-Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5271 sayılı CMK’nın 170/3. ve 225/1. maddelerinde öngörülen yönteme ve biçime uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı halde, bu suç için ek iddianame düzenlettirilmeden, ek savunma hakkı tanınması ile yetinilerek hükümlülük kararı verilmesi,

5- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,