Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/24721 K.2018/1137

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık; sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar ..., ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Karar tarihinde, başka suçtan Kırkağaç K2 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ...'nin kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-Müştekilerin aşamalardaki beyanlarında, 10.04.2012 günü saat 19.30 sıralarında evden çıkıp 22.30 sıralarında eve geldiklerinde evlerinden hırsızlık yapıldığını fark ettiklerini beyan ettikleri, sanık ...'nın da soruşturma aşamasında müdafii eşliğindeki savunmasında, atılı suçları saat 20.00 ile 20.30 aralığında işlediklerini belirttiği; suç tarihi olan 10/04/2012 günü yaz saati uygulaması ile birlikte güneşin 19.46' da battığı, TCK'nın 6/1-e maddesine göre geceden sayılan zaman diliminin 20.46'da başladığı, olayın saat 20.46'dan sonra gerçekleştirildiğinin sabit olmadığının anlaşılması karşısında;

suçların gece vakti işlendiği hususundaki delillerin neler olduğu ortaya koyulup tartışılmadan, sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 143; ayrıca sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 11/04/2012 tarihli ''olay ve yakalama tutanağı, teşhis ve teslim tutanağı'' ile müşteki ...'in 08.05.2012 tarihli celsedeki beyanı göz önüne alındığında, soruşturma aşamasında müştekilere ait bir kısım eşyanın sanıkların yer göstermesi ile bulunarak müştekilere tesliminin sağlandığının anlaşılması karşısında; müştekilerden kısmi iadeye muvafakatleri olup olmadığı sorulup sonucuna göre sanıklar hakkında hırsızlık suçu yönünden TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile anılan kanun maddesinin uygulama dışı bırakılması,

4-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; tekerrüre esas alınan ilam içerisinde birden fazla cezayı içeren mahkumiyet hükümleri bulunmasına rağmen hangi mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınacağı gösterilmeyerek infazda duraksamaya neden olunması,

5-Sanık ...'in adli sicil kaydında tekerrüre esas olan mahkumiyetinin bulunmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

6-İştirak halinde suç işleyen sanıklardan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

7-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,