KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/24917 E., 2018/2994 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
450 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
UYAP ortamından yapılan araştırmada, sanık ...'ın yokluğunda verilen hükmün eşine tebliğ edildiği, 11/11/2013 tarihinde sanığın cezaevinde bulunduğu ve bu itibarla yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın 16/01/2014 tarihinde yaptığı temyizin öğrenme üzerine ve süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;
Sanık ...'ın adli sicil kayında yer alan Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2003/417 Esas ve 2003/799 Karar sayılı 6 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin 21/10/2011 tarihinde yerine getirilen ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; katılanlar ... ve ... ile müştekiler ..., ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçunun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suçun işlenmesiyle meydana gelen zararın boyutu, suçun işlenmesinin kanun metninin tipik şekline oranla herhangi bir özellik arzetmemesi ve sanıkların kasta dayalı kusurlarının derecesi göz önüne alınarak, yüklenen eylemin ağırlığıyla orantılı olarak cezanın belirlenmesi gerekirken, hak ve nesafet kuralları ile TCK'nın 3/1. maddesi nazara alınıp, alt sınırdan makul bir oranda uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden olayın oluş şekli ve sanıklarının kasıtlarının ağırlığı ile orantılı olmayacak ve üst hadde yakın biçimde temel cezaların 4'er yıl olarak tayin olunması suretiyle fazla ceza tayini,
2-Sanıkların 13.01.2012 tarihinde katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçu açısından, sanıkların 18/03/2012 tarihinde işledikleri diğer mağdurlara yönelik eylemlerine ilişkin olarak alınan HTS raporlarında birbirleriyle yoğun görüşme yaptıklarının tespit edilmesine rağmen, 16 Ocak 2012'de katılanlarca şikayet konusu edilen hırsızlık eylemlerine ilişkin olarak, katılanların hırsızlık eylemini tespit ettikleri 13/01/2012 ve öncesindeki günlere ilişkin olarak sanıklar arasında bir görüşme kaydının veya ...
İlçe'sinden yapılan bir görüşmenin tespit olunamadığı, sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında yalnızca 17/03/2012 tarihli eylemlerine ilişkin olarak ikrarda bulunduğu ve...İlçe'sinden başkaca bir hırsızlık olayına karışmadığını ifade ettiği, diğer iki sanığın ise suçlamaları aşamalarda inkar ettiklerinin anlaşılması karşısında;
sanıkların adı geçen katılanlara yönelik olarak hırsızlık suçlarını işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve bu itibarla atılı suçlardan beraatlarine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri tesisi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/24917, K. 2018/2994, 12 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama