KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/25001 E., 2016/3637 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme, sanık ... hakkında hırsızlık, geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme, sanık ... hakkında hırsızlık, geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanıklar ... ve ... yönünden 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının anılan kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafileri ve sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 151/1 ve 31/2. maddelerinde yazılı bulunan atılı suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık uzamış zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 28.05.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/25001, K. 2016/3637, 21 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama