Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/25015 K.2017/522

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, müşteki ...'a ait suç konusu atı bağlı olduğu yerden ipini keserek çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu ve atılı suçun uzlaşma kapsamında kalmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'a ait suç konusu atı bağlı olduğu yerden ipini keserek çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı yasanın 141. maddesiyle uygulama yapılması,

2-Suça sürüklenen çocuğun olay günü müştekiye ait atı bağlı olduğu yerden ipini keserek çaldığı, müştekinin arkadaşı tarafından suça konu yerden uzaklaştıktan sonra tesadüfen, kesintisiz takip olmadan yakalandığı ve bu suretle eylem tamamlandığı halde, suça sürüklenen çocuk hakkında teşebbüs hükmünün uygulanması,

3-5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesinin “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez” hükmü gözetilmeden “…ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun ihtarına” kararı verilmesi,

4- 5271 sayılı CMK'nın 232/1. maddesine aykırı olarak hükmün başına “Türk Milleti adına” karar verildiğinin yazılmamış olması,