Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/25440 K.2015/9898

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yakalama tutanağına göre, sanığın şüpheli hareketlerde bulunması üzerine kimlik tespitinin yapılarak, üstünün arandığı, sanığın üzerinden çıkan farklı erkek şahıslara ait cüzdanlara ilişkin çelişkili beyanlarda bulunması üzerine yakalamayı yapan kollukça cüzdanlara el konularak, cüzdanlardan birinde bulunan telefon numarasının arandığı, telefona cevap veren müşteki ...'in anlatımları üzerine olayın açığa çıkarıldığı,

bu şekilde ele geçirilen cüzdanların müştekilere iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında, suçtan sonra bizzat pişmanlık göstermek suretiyle suça konu eşyaların müştekilere iadesi hususunda her hangi bir çaba göstermeyen sanık hakkında müştekiler ... ve ...'e yönelik kurulan hükümlerde TCK'nın 168. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmolunması ile sanığın adli sicil kaydında yer alan ...

Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/120-224 Esas-Karar sayılı, 20.5.2014 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyet hükmünün TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

sanık hakkında müştekiler ..., ... ve ...'a yönelik 3 ayrı hırsızlık suçundan kurulan hükümler ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkumiyetlerin yasal sonucu olarak tatbiki gereken TCK'nın 53. maddesinin her bir ceza için ayrı ayrı uygulanmasına karar verilmemiş ise de müşterek hükümler şeklinde tertip edilen hükmün 16. ve 17. bentlerinde “sanığın kasten işlemiş olduğu suçlardan dolayı hapis cezasına mahkum oluşu nedeniyle TCK'nın 53/a-b-c-d-e fıkralarında belirtilen hakları kullanmaktan bu hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına;

sanığın bu cezalarını infazı sırasında koşullu salıverilmesi durumunda TCK'nın 53/3. maddesi gereğince varsa kendi alt soyu üzerindeki velayet-vesayet ve kayımlık etkileri açısından yukarıda belirtilen kısıtlamaların kaldırılmasına” dair kurulan hükümde anılan yasa maddesinin her bir hürriyeti bağlayıcı ceza için uygulanmasına karar verildiğinin açık ve anlaşılabilir nitelikte olduğu ve her hangi bir yasaya aykırılık halinin bulunmadığının anlaşılmış olması karşısında bu yönde bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,

toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak; 1-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2-Bu dava sebebiyle yapılan 9,00 TL davetiye giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.

"TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hüküm fıkralarından çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi ile hüküm fıkrasından yargılama giderleri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine “bu dava sebebiyle yapılan 9,00 TL davetiye giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle,