Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/25479 K.2017/14360

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, katılana ait, iş merkezi içinde bulunan iş yeri önündeki teşhir ürünü olan matkabı çalmaktan ibaret eyleminin TCK'nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturmasına karşın, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

her ne kadar hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alınmış ise de, atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün, 2008/6-47 Esas ve 2008/43 Karar sayılı Kararı ışığında,

sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden;

Sanığın tekerrüre esas alınan Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/125 Esas ve 2011/511 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 86/2 maddesinde yazılı kasten yaralama suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başkada tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.