Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/25723 K.2015/11979

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay yeri inceleme ekibince tanzim olunan 03/01/2014 tarihli raporda " ..kapıda zorlama iz emaresi olmadığı, anahtar uydurmak suretiyle araç kapısının ve kontağının açıldığı.." şeklindeki tespite yer verildiği, anılan raporda araç kapı ve kilitlerinde herhangi bir zorlama veya kırılma bulunduğuna dair bir tespitin bulunmadığı,

buna mukabil jandarma tarafından tanzim olunan tutanakta kapının arka kilidinin kırık olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, dosya içerisindeki tutanaklara göre kapı ve kilitte zorlama olmaması ve aracın faal olarak çalışması bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanık hakkında TCK 142/2-d maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun "haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak veya kilitlenmesini engellemek suretiyle " işlenip işlenmediğinin tartışılmaması, aleyhe temyiz olmadığından ve sonuca etkili görünmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde güneşin 16.57'de battığı ve 07.34'de doğduğu, müştekinin aracını saat 00.00 sıralarında kilitleyerek bırakmasından sonra kollukça tanzim olunan tutanaklara göre suça konu aracın 07.22'nin sonrasında ekiplerce görülerek takibine başlanıldığı, tanık İbrahim'in suça konu aracı gördüğü saatin de 07.00'nin sonrasında olduğunun anlaşılması karşısında, suça konu aracın suç tarihi itibariyle gece sayılan zaman diliminin sonlandığı 06.34'den önce çalındığına ilişkin kesin bir delil bulunmaması ve bu husustaki şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin tatbikiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,