Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/25735 K.2015/10423

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-18.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 2. fkrasında yer alan "Üç yıldan yedi yıla" ibaresi "Beş yıldan on yıla" şeklinde değiştirilmiş olup, bu madde ve fıkra kapsamına giren hırsızlık suçlarının gece vakti işlenmesi halinde belirlenecek cezada ½ oranında artırım yapılması durumunda, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olduğu dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3 maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerekeceğinden, müdafi görevlendirilip huzurunda savunma yapma imkanı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Kabule göre de;

a)Suçun gece vakti işlendiğine ilişkin deliller ortaya konulmadan ve karar yerinde tartışılmadan, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereği cezadan artırım yapılması ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK’nın 116/4 maddesi ile uygulama yapılması,

b)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,