Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/25740 K.2015/11100

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından, 01.11.2006 günü tespit edilemeyen bir vakitte müştekinin ikamet ettiği apartmanın merdiven boşluğundaki demir korkuluğa kilitlemek suretiyle park ettiği motosikletin çalındığı, olayın failleri tespit edilemediğinden 24.01.2011 günü kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, 27.01.2011 günü başka bir olay nedeniyle sanığın ikamet ettiği, mernis sisteminde de kayıtlı bulunan adresinde yapılan aramada, başkaca eşyalar yanında sandığın altında müştekiden çalıntı motosiklete ait plakanın ele geçirildiği,

bu nedenle sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçları kabul etmediği, arama yapılan evde annesinin oturduğu, kendisinin 4-5 yıldır ...'da olduğunu beyan ettiği, kolluk araştırma tutanakları ve mernis adres araştırma formlarının incelenmesinde sanığın sabit bir adresinin olmadığının anlaşıldığı, sanığın annesi ...'ın tanık sıfatıyla dinlenmesinde, “oğlu ile aynı evde oturdukları, torunlarının hurda eşya topladığı, plakayı torunlarının getirdiği, kendisinin de lazım olur düşüncesiyle sandığa koyduğu” yolunda beyanda bulunduğu,

sanığın vukuatlı aile nüfus kaydına göre 3 çocuğunun bulunduğu, en büyük çocuğunun 2003 doğumlu ve suç tarihi itibariyle 3 yaşında olduğunun anlaşılması karşısında, tanık ...'ün, plakanın torunları tarafından getirildiği savının hayatın olağan akışına uygun düşmediği değerlendirilmekte ise de, söz konusu plakanın arama yapılan ikamete ne zaman getirildiği, suça konu motosikletin çalındıktan hemen sonra getirilip, 5 yıldır aynı yerde saklanıp saklanmadığı hususlarının şüphede kaldığı gibi sanık dışında başka bir şahıs tarafından da getirilebileceği ihtimalinin bulunduğu,

sırf plakanın, hırsızlık olayından 5 yıl kadar sonra sanığın ikamet ettiği yerde ele geçirilmesinden, hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiği sonucuna ulaşılamayacağı, sanığın da atılı suçu kabul etmediği dikkate alınarak, yüklenen suçu işlediğini gösterir, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden “şüpheden sanık yararlanır” evrensel ceza hukuku ilkesi uyarınca atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,