KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/2577 E., 2015/4144 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın müştekiye ait işyerine pencerenin dış kısmında bulunan sinekliği yırtmak sureti ile girerek hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla; sanık hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/20 esas 2007/49 karar sayılı 765 sayılı TCK'nın 491/4 ve 647 sayılı yasanın 4. maddeleri uyarınca hükmolunan 1,100 TL adli para cezası ile mahkumiyete ilişkin, 11.05.2007 tarihinde infaz edilen ilamın, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın sarfına sebebiyet verdiği 10.00 TL yargılama giderinin, 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken 20 TL'lik tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/2577, K. 2015/4144, 17 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama