Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/25782 K.2017/14085

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükmün gerekçesinde suçun işleniş şekli, kastının yoğunluğu suçlu geçmişi ve hırsızlığı yaşam tarzı haline getirmiş olması nazara alınarak sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle teşdiden cezalandırılmasına karar vermek gerektiğinin belirtildiği, kısa kararda ve gerekçeli hüküm fıkrasında temel cezayı belirlerken "alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir neden bulunmadığından" denilmesine rağmen sanık hakkında TCK 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen temel cezanın teşdiden belirlenmek suretiyle hükmün gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olunması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,