Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/25913 K.2015/10456

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; isnat edilen suçların, hükümlü tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, hükümlünün sair temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükümlünün beyanına göre eylemin gece 04.00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından gerçekleştirildiği için TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiği, bu nedenle bu suçun şikayete bağlı suçlardan olmadığı gibi CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşmanın mümkün olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

3)Hükümlünün eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 493/1, 81/2, 522, 40. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın 142/l-b,168, 62/1, 53, 116/4, 119/l-c, (CGK’nun, 22.01.2013 tarihli, 2012/6-1142 Esas ve 2013/17 sayılı kararında da açıklandığı üzere TCK'nın 119. maddesinin uygulanması gerektiğinin anlaşılması karşısında şikayete bağlı suçlardan olmadığı gibi CMK’nın 253 ve 254 maddeleri gereğince uzlaşma mümkün olmadığından) 53. maddelerine uyan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını oluşturması karşısında,

5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,