KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/26150 E., 2017/14849 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Kasım 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: I)Sanık ... müdafii avukat ...’ün temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık müdafii olarak gerekçeli kararı temyiz eden Av. ...’ün sanık müdafii olduğuna dair atama yazısı olmadığı ayrıca vekaleti de bulunmadığı anlaşıldığından kararı temyiz etme hakkı bulunmayan avukatın temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, II)Sanık ...’ün temyiz isteminin incelemesinde;
Sanık hakkında hırsızlık suçu yönünden kurulan hükümde, eylemin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle, suça teşebbüs ile etkin pişmanlık hükümlerinin bir arada uygulanamayacağı gözetilmeden, sanığın cezasından hem teşebbüs, hem de etkin pişmanlık nedeniyle indirim yapılması, kabule göre de, sanık hakkında atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından ceza indirimine gidildiği sırada, TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca yapılacak indirim oranının 1/2’den fazla olamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekile indirim yapılmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından;
hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/26150, K. 2017/14849, 29 Kasım 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama