Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/26176 K.2017/535

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait park halindeki aracı düz kontak yapmak sureti ile çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu ve atılı suçun uzlaşma kapsamında kalmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait park halindeki aracı düz kontak yapmak sureti ile çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun'un 141/1 maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Müştekinin olay günü en son saat 03.00 sıralarında kontrol ettiğinde aracın yerinde olduğunu, saat 07.30 sıralarında uyandığında ise aracın yerinde olmadığını gördüğünü beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun savunmalarında suçlamaları kabul etmediği, görgü tanığı ...'ün 17.05.2011 tarihli oturum sırasında olay günü saat 05.30 sıralarında ekmek dağıtmak için olayın meydana geldiği kasabaya geldiğinde üç kişinin kendisinden sigara istediğini beyan ettiği, başkaca olay anını gören veya duyan kimsenin bulunmadığı, olay anını ve zamanını gösterir kamera görüntüsünün bulunmadığı,

UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 06.40 olduğu, TCK nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 05.40 öncesi zaman diliminin gece olarak kabul edilmesi gerektiği, eylemin saat 05.40 öncesi gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğunun gerekçeli kararda açıklanmadığı, mevcut delil durumuna göre eylemin hangi zaman diliminde gerçekleştiğinin belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği gündüz işlendiğinin kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 143/1 maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,