Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/26179 K.2015/11125

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama aşamasında talimat yoluyla alınan beyanlarında, müdafii istemediğini açıkça belirttiği, mahal mahkemesince ise sanığa baro tarafından müdafii görevlendirildiği, hükmün sanık yokluğunda ve varlığından haberi bulunmadığı müdafii Av. ... yüzüne karşı verildiği, sanık müdafiinin kararı temyiz etmediği ve sanığa da gerekçeli kararın tebliğ edilmediği, sanığın kendisine atanan müdafiinden haberi olmadığından sanığa gerekçeli kararın tebliği gerektiği, bu nedenle 26.04.2006 tarihli kararın kesinleşmediğinin kabulü ile sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin emniyet aşamasında vermiş olduğu ifadesinde, olay günü saat 03.00'te istirahate ayrılıp, saat 07.00 'de uyandığında hırsızlığın gerçekleştiğini anladığını ifade etmiş olması, sanığın ise ikrara dayalı savunmalarında suç tarihine ilişkin beyanda bulunmayıp, suç saatinin tam olarak belirlenemediği anlaşılmakla; suç saati açıklığa kavuşturulup, suçun gece işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilmeden 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu; hırsızlık suçunu işlemek için mağdura ait konuta giren sanığın eyleminin, hırsızlık suçunun yanı sıra ayrıca 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesine uyduğunun gözetilmemesi,