Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/26260 K.2017/6447

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

a-Suça sürüklenen çocuğun suçun işlendiği sırada kamu yararına veya hizmetine tahsis edilme özelliğini koruyan/taşıyan yüksek gerilim direğine bağlı kablonun çalınmaya teşebbüs edildiğinin anlaşılması karşısında; TCK'nın 142/1-a bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, aynı Yasa'nın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, sonuç ceza değişmediğinden, adli sicil kaydında 05.11.2010 tarihinde infaz edilmiş Eskişehir Çocuk Mahkemesi'nin vermiş olduğu 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası bulunduğu, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinde yer alan şartın bulunmadığı gözetilmeden verilen cezanın paraya çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Ancak;

5275 sayılı Yasa'nın 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez” hükmü gözetilmeden “…ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye